Editors Choice

जीवन का उद्देश्य

दुःखजन्मप्रवृत्तिदोषमिथ्याज्ञानानामुत्तरोत्तरापाये तदनन्तरापायादपवर्गः II1/1/2 न्यायदर्शन अर्थ : तत्वज्ञान से मिथ्या ज्ञान का नाश हो जाता है और मिथ्या ज्ञान के नाश से राग द्वेषादि दोषों का नाश हो जाता है, दोषों के नाश से प्रवृत्ति का नाश हो जाता है। प्रवृत्ति के नाश होने से कर्म बन्द हो जाते हैं। कर्म के न होने से प्रारम्भ का बनना बन्द हो जाता है, प्रारम्भ के न होने से जन्म-मरण नहीं होते और जन्म मरण ही न हुए तो दुःख-सुख किस प्रकार हो सकता है। क्योंकि दुःख तब ही तक रह सकता है जब तक मन है। और मन में जब तक राग-द्वेष रहते हैं तब तक ही सम्पूर्ण काम चलते रहते हैं। क्योंकि जिन अवस्थाओं में मन हीन विद्यमान हो उनमें दुःख सुख हो ही नहीं सकते । क्योंकि दुःख के रहने का स्थान मन है। मन जिस वस्तु को आत्मा के अनुकूल समझता है उसके प्राप्त करने की इच्छा करता है। इसी का नाम राग है। यदि वह जिस वस्तु से प्यार करता है यदि मिल जाती है तो वह सुख मानता है। यदि नहीं मिलती तो दुःख मानता है। जिस वस्तु की मन इच्छा करता है उसके प्राप्त करने के लिए दो प्रकार के कर्म होते हैं। या तो हिंसा व चोरी करता है या दूसरों का उपकार व दान आदि सुकर्म करता है। सुकर्म का फल सुख और दुष्कर्मों का फल दुःख होता है परन्तु जब तक दुःख सुख दोनों का भोग न हो तब तक मनुष्य शरीर नहीं मिल सकता !

कुल पेज दृश्य

About Us

About Us
Gyan Vigyan Brhamgyan (GVB the university of veda)

यह ब्लॉग खोजें

Contribute

Contribute
We are working for give knowledge, science, spiritulity, to everyone.

Ad Code

हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं explanation




हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं मुखम्‌। तत् त्वं पूषन्नपावृणु सत्यधर्माय दृष्टये ॥

॥ लिप्यन्तरणम् ॥

hiraṇmayena pātreṇa satyasyāpihitaṁ mukham | tat tvaṁ pūṣannapāvṛṇu satyadharmāya dṛṣṭaye ||

॥ अन्वयः ॥

हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्य मुखम् अपिहितम् अस्ति। पूषन् तत् सत्यधर्माय दृष्टये त्वम् अपावृणु ॥

॥ अन्वयलिप्यन्तरणम् ॥

hiraṇmayena pātreṇa satyasya mukham apihitam asti| pūṣan tat satyadharmāya dṛṣṭaye tvam apāvṛṇu ||

॥ सुबोधिनीभाष्यम् - गोपालानन्दस्वामिरचितम् ॥

अथोपासकेनोपासनानिष्पत्तये कर्तव्यं भगवत्प्रार्थनाप्रकारमाह - हिरण्मयेनेति । 

हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं मुखम् ।

तत्त्वं पूषन्नपावृणु सत्यधर्माय दृष्टये ॥१५॥

अयमेव ह्युपासनोपायेषु मुख्योपायः, यावत्परमात्मा प्रार्थनया न वशीक्रियते तावत्कर्मयोगादिकमपि दुस्संपादम्, अत एव - "इन्द्रियाणि पराण्याहुरिन्द्रियेभ्यः परं मनः । मनसस्तु परा बुद्धिर्बुद्धेरात्मा महान्परः ।। ” (कठोपनिषद् - ३.१०), "महतः परमव्यक्तमव्यक्तात्पुरुषः परः । पुरुषान्न परं किञ्चित्सा काष्ठा सा परा गतिः ॥" (कठोपनिषद् - ३.११) इति वशीकार्यतायां परमात्मनः प्राधान्यं श्रूयते, न हि परमात्मन: प्रसादादृते प्रयत्नशतेनापि मनोनैर्मल्यादि सिद्धयेत् । उक्तंच गीतायां - "दैवी ह्येषा गुणमयी मम माया दुरत्यया । मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते ॥ " (भगवद्गीता - ७.१४) सत्यस्य - जीवस्य परब्रह्मणो वा, उभयस्य वा, सत्यशब्दः 'सत्यञ्चानृतञ्चे' त्यात्मन्यपि श्रुतः, सर्वतः सत्यत्वात् ब्रह्मणि च । मुखम् - द्वारं, मनसा हि द्वारेण आत्मस्वरूपं गृह्यते, तन्मनः सत्यस्य मुखमित्युच्यते । तद्धिरण्मयेन पात्रेणापिहितम् हिरण्मयशब्दोऽत्र प्रलोभकपरः । आच्छादनसाधनत्वात्पात्रमिति रूपकोक्तिः । प्रलोभकेन शब्दादिविषयेणेति यावत् । अपिहितम् आच्छन्नम्, विषयवासनयाऽऽत्मस्वरूपे विरुद्धवृत्तिकमिति भाव: । “ इन्द्रियाणि प्रमाथीनि हरन्ति प्रसभं मनः " (भगवद्गीता -  २.६०) तदहं किं करोमि सर्वथा त्वमसि सर्वरक्षकः, तत्त्वं पूषन्नपावृणु पूषन् ! - हे सर्वरक्षक ! तत् - उक्तमाच्छादनम्, अपावृणु - उद्घाटय, मनसो विषयवासनादूषितत्वमपनयेत्यर्थः । कस्मै प्रयोजनाय ? दृष्टये - " आत्मा वाऽरे द्रष्टव्यः " (बृ.उ.६.५.६) इत्युक्तदृष्टिविशेषाय । उपासनासिद्ध्यर्थमिति यावत् । तदपि कस्मै ? सत्यधर्माय सत्यं धर्मं प्राप्तुम् । यश्चायं मनुष्यत्वादिधर्मः स त्वौपाधिकः, स्वाभाविको धर्मः सत्यो धर्म उच्यते, तच्च प्रजापतिवाक्योदितमपहतपाप्मत्वादिकम्, तन्निष्पत्तय इति भावः । " परं ज्योतिरुपसम्पद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यते" (छांदोग्योपनिषद् - ८.३.४) इत्युक्तप्रकारेण स्वस्वरूपाविर्भावं प्रातुमपेक्षितो यो दृष्टिविशेषस्त्वदुपासनं तन्निष्पत्तये । तन्मनसो विपरीतवासनादोषं त्वमेवापनय नान्यश्शरणमिति भावः ॥

यद्वा - सत्यत्वमिह कालत्रयसम्बन्धित्वम्, धर्मः - श्रेयस्साधनम् स च द्विविधः सिद्धसाध्यभेदात्, तत्र साध्यः कर्माद्युपासनान्तस्समग्रोऽपि सिद्धस्तु तैः प्रसाद्यो भगवान्, तदनयोः सिद्ध एव तु धर्मः कालत्रयसंबन्धात्सत्यो धर्म उच्यते, तस्मै सत्यधर्माय, तं प्रसादयितुमित्यर्थः । दृष्टये साध्यधर्मरूपायोपासनाय, अपावृण्विति पूर्ववदन्वयः । व्याख्याद्वयेऽपि सत्यधर्मायेत्यत्रैधेभ्यो व्रजतीत्यत्रेव चतुर्थी बोध्या ।

यद्वा सत्यधर्माय दृष्टय इति विशेष्यविशेषणभावेनान्वयः । दृष्टिफलस्य ब्रह्मणस्सत्यत्वात्तत्प्रापकधर्मे सत्यधर्मत्वोक्तिः ॥१५॥

॥ आङ्गल-अर्थः ॥

The face of Truth is covered with a brilliant golden lid; that do thou remove, O Fosterer, for the law of the Truth, for sight.

॥ हिन्दी-अर्थः ॥

सत्य का मुख चमकीले सुनहरे ढक्कन से ढका है; हे पोषक सूर्यदेव! सत्य के विधान की उपलब्धि के लिए, साक्षात् दर्शन के लिए तू वह ढक्कन अवश्य हटा दे।

॥ शब्दावली ॥

हिरण्मयेन पात्रेण - hiraṇmayena pātreṇa - a brilliant golden lid

सत्यस्य - satyasya - of Truth

मुखम् - mukham - the face

अपिहितम् - apihitam - is covered

पूषन् - pūṣan - O Fosterer!

तत् - tat - that

सत्यधर्माय - satyadharmāya - for the law of the Truth

दृष्टये - dṛṣṭaye - for sight

त्वम् - tvam - do thou

अपावृणु - apāvṛṇu - remove


एक टिप्पणी भेजें

0 टिप्पणियाँ