Editors Choice

जीवन का उद्देश्य

दुःखजन्मप्रवृत्तिदोषमिथ्याज्ञानानामुत्तरोत्तरापाये तदनन्तरापायादपवर्गः II1/1/2 न्यायदर्शन अर्थ : तत्वज्ञान से मिथ्या ज्ञान का नाश हो जाता है और मिथ्या ज्ञान के नाश से राग द्वेषादि दोषों का नाश हो जाता है, दोषों के नाश से प्रवृत्ति का नाश हो जाता है। प्रवृत्ति के नाश होने से कर्म बन्द हो जाते हैं। कर्म के न होने से प्रारम्भ का बनना बन्द हो जाता है, प्रारम्भ के न होने से जन्म-मरण नहीं होते और जन्म मरण ही न हुए तो दुःख-सुख किस प्रकार हो सकता है। क्योंकि दुःख तब ही तक रह सकता है जब तक मन है। और मन में जब तक राग-द्वेष रहते हैं तब तक ही सम्पूर्ण काम चलते रहते हैं। क्योंकि जिन अवस्थाओं में मन हीन विद्यमान हो उनमें दुःख सुख हो ही नहीं सकते । क्योंकि दुःख के रहने का स्थान मन है। मन जिस वस्तु को आत्मा के अनुकूल समझता है उसके प्राप्त करने की इच्छा करता है। इसी का नाम राग है। यदि वह जिस वस्तु से प्यार करता है यदि मिल जाती है तो वह सुख मानता है। यदि नहीं मिलती तो दुःख मानता है। जिस वस्तु की मन इच्छा करता है उसके प्राप्त करने के लिए दो प्रकार के कर्म होते हैं। या तो हिंसा व चोरी करता है या दूसरों का उपकार व दान आदि सुकर्म करता है। सुकर्म का फल सुख और दुष्कर्मों का फल दुःख होता है परन्तु जब तक दुःख सुख दोनों का भोग न हो तब तक मनुष्य शरीर नहीं मिल सकता !

कुल पेज दृश्य

About Us

About Us
Gyan Vigyan Brhamgyan (GVB the university of veda)

यह ब्लॉग खोजें

Contribute

Contribute
We are working for give knowledge, science, spiritulity, to everyone.

Ad Code

देवैरत्रापि विचिकित्सितं पुरा न



देवैरत्रापि विचिकित्सितं पुरा न हि सुविज्ञेयमणुरेष धर्मः। अन्यं वरं नचिकेतो वृणीष्व मा मोपरोत्सीरति मा सृजैनम्‌ ॥

॥ लिप्यन्तरणम् ॥

devairatrāpi vicikitsitaṁ purā na hi suvijñeyamaṇureṣa dharmaḥ | anyaṁ varaṁ naciketo vṛṇīṣva mā moparotsīrati mā sṛjainam ||

॥ अन्वयः ॥

देवैः अपि अत्र पुरा विचिकित्सितं हि इदं न सुज्ञेयम्। एषः धर्मः अणुः नचिकेतः अन्यं वरं वृणिष्व। मा मा उपरोत्सीः। मा एवम् अतिसृज ॥

॥ अन्वयलिप्यन्तरणम् ॥

devaiḥ api atra purā vicikitsitaṁ hi ( idaṁ ) na sujñeyam| eṣaḥ dharmaḥ aṇuḥ naciketaḥ anyaṁ varaṁ vṛṇiṣva | mā mā uparotsīḥ| mā evam atisṛja ||

॥ सुबोधिनीभाष्यम् - गोपालानन्दस्वामिरचितम् ॥

[ मुक्तस्वरूपज्ञानस्य दुर्बोधकत्वोक्तिः ]

एवं पृष्टो मृत्युर्मुमुक्षुमेनं जानन्नपि गभीरस्यार्थस्याधिगमे उत्साहविशेषं स्थूणानिखननन्यायेन द्रढयितुं प्रतिवदति - देवैरति ।

देवैरत्रापि विचिकित्सितं पुरा न हि सुविज्ञेयमणुरेष धर्मः ।

अन्यं वरं नचिकेतो वृणीष्व मा मोपरोत्सीरति मा सृजैनम् ॥२१॥

यद्वा - द्वितीयेन वरेण प्रसिद्धस्वर्गसाधनमेवापृच्छत् । स्वर्गवर्णनपरे 'स्वर्गलोक' इति मन्त्रे ' न भयं किञ्चनास्ती 'ति मानुषलोकसंभावितभयाभाव एवोच्यते, 'न तत्र त्व'मिति यमशासनावश्यत्वमुच्यते, अमृतपानादिजनिता तृप्तिः 'उभे तीर्त्वा 'त्यादिनोच्यते, अमृतप्राप्तिश्चोच्यमाना चिरकालस्थायित्वमभिप्रेत्य । स्वर्गसाधनमग्नि पृष्टो यमस्तमुद्दिश्य तन्मतिकौशलेन प्रसन्नस्तेनापृष्टोऽपि तस्याग्नेर्माहात्म्यवर्णनप्रसङ्गेन त्रिरनुष्ठितस्य ज्ञानद्वारा परमपुरुषार्थलक्षणमोक्षोपयोगितामाह - त्रिणाचिकेत इत्यादिना । उक्त एवार्थः । तदेवं प्रसङ्गादस्य मोक्षसाधनत्वरूपं महिमानमुपश्रुत्य सञ्जातपरमपुरुषार्थरुचिः सन्मोक्ष- स्वरूपमपृच्छत् - येयं प्रेत इति । एवं पृष्टो यमस्तस्य मुमुक्षां परीक्षितुमाह - देवैरिति । यद्यपि प्राक् 'सस्यमिव मत्र्त्यः पच्यते सस्यमिवाजायते पुन 'रित्याह, न तावता तस्य स्वर्गादावपि वैतृष्ण्यं ज्ञायते, जन्ममरणयोरवर्जनीयत्वेन जीवितनिमित्ते न व्यलीकं वक्तव्यमित्येतावत्तु उच्यते । तदस्यां व्याख्यायामपि नातीव बाधकम् । परमनिः श्रेयसस्वरूपं हि सपदि नोपदेश्यमपरीक्ष्य शिष्याधिकारमिच्छामात्रेणेत्यभिप्रेत्य तत्परीक्षणायाह - देवैरिति ।

अत्र त्वया पृच्छ्यमाने मुक्तिस्वरूपे, देवैरपि पुरा विचिकित्सितम् - संशयितम्, अपिना मानुषेभ्यः प्रकृष्टज्ञानवत्ता देवानां व्यज्यते । तदेवं देवानामपि संशयास्पदमिदं भवादृशानां मनुष्याणां न सुविज्ञेयम् । देवानामप्यगम्यं भवादृशानामगम्यमित्येतत् कैमुतिकन्यायसिद्धमिति हिशब्देन व्यज्यते ।

दुर्ज्ञेयत्वे हेतुमाह - एष धर्मः, मुक्तस्वरूपमित्येतत्, मुक्तापेक्षया तत्स्वरूपं हि धर्मः । एतेन मुक्तावपि धर्मधर्मिभावो व्यञ्जितः । मुक्तात्मस्वरूपं मुक्तिस्वरूपं ससाधनं वा धर्मशब्देनोच्यते । हे नचिकेतः ! अन्यं वरं वृणीष्व मा मोपरोत्सीः, एनं मां प्रतिश्रुतवरं माम्, अतिसृज - मुञ्च । यद्यपि 'त्रीन् वरान् वृणीष्व' इति प्रतिजानता मया यावद्वरदानमधमर्णेनैव भूयते नाम, तथाऽपि भवादृशजनदुरधिगमे अस्मिन्नेकस्मिन् विषये मां त्यज, वृथा निर्बन्धं मा कुरु इत्याशयः ॥२१॥

॥ आङ्गल-अर्थः ॥

“Even by the gods was this debated of old; for it is not easy of knowledge, since very subtle is the law of it. Another boon choose, O Nachiketas; importune me not, nor urge me; this, this abandon.”

॥ हिन्दी-अर्थः ॥

(यम कहते हैं ː) ''पूर्वकाल में देवगणो में भी इस विषय में संशयात्मक विवाद हुआ था; यह सरलता से जानने योग्य नहीं है, क्योंकि इसका धर्म बहुत सूक्ष्म है। हे नचिकेता! तुम अन्य कोई वर चुन लो; इस वर के लिए मुझसे आग्रह मत करो, अनुरोध मत करो, इसे छोड़ दो।''

॥ शब्दावली ॥

पुरा - purā - of old

देवैः - devaiḥ - by the gods

अपि - api - even

अत्र - atra -

विचिकित्सितम् - vicikitsitam - debated

हि - hi - for

न सुज्ञेयम् - na sujñeyam - it is not easy of knowledge

एषः धर्मः - eṣaḥ dharmaḥ - the lav of it

अणुः - aṇuḥ - very subtle

नचिकेतः - naciketaḥ - O Nachiketas!

अन्यम् - anyam - other

वरम् - varam - boon

वृणिष्व - vṛṇiṣva -

मा मा उपरोत्सीः - mā mā uparotsīḥ - importune me not

मा उपरोत्सीः - mā uparotsīḥ - nor urge me

एवम् - evam - this

अतिसृज - atisṛja - abandon


एक टिप्पणी भेजें

0 टिप्पणियाँ