जीवन का उद्देश्य

दुःखजन्मप्रवृत्तिदोषमिथ्याज्ञानानामुत्तरोत्तरापाये तदनन्तरापायादपवर्गः II1/1/2 न्यायदर्शन अर्थ : तत्वज्ञान से मिथ्या ज्ञान का नाश हो जाता है और मिथ्या ज्ञान के नाश से राग द्वेषादि दोषों का नाश हो जाता है, दोषों के नाश से प्रवृत्ति का नाश हो जाता है। प्रवृत्ति के नाश होने से कर्म बन्द हो जाते हैं। कर्म के न होने से प्रारम्भ का बनना बन्द हो जाता है, प्रारम्भ के न होने से जन्म-मरण नहीं होते और जन्म मरण ही न हुए तो दुःख-सुख किस प्रकार हो सकता है। क्योंकि दुःख तब ही तक रह सकता है जब तक मन है। और मन में जब तक राग-द्वेष रहते हैं तब तक ही सम्पूर्ण काम चलते रहते हैं। क्योंकि जिन अवस्थाओं में मन हीन विद्यमान हो उनमें दुःख सुख हो ही नहीं सकते । क्योंकि दुःख के रहने का स्थान मन है। मन जिस वस्तु को आत्मा के अनुकूल समझता है उसके प्राप्त करने की इच्छा करता है। इसी का नाम राग है। यदि वह जिस वस्तु से प्यार करता है यदि मिल जाती है तो वह सुख मानता है। यदि नहीं मिलती तो दुःख मानता है। जिस वस्तु की मन इच्छा करता है उसके प्राप्त करने के लिए दो प्रकार के कर्म होते हैं। या तो हिंसा व चोरी करता है या दूसरों का उपकार व दान आदि सुकर्म करता है। सुकर्म का फल सुख और दुष्कर्मों का फल दुःख होता है परन्तु जब तक दुःख सुख दोनों का भोग न हो तब तक मनुष्य शरीर नहीं मिल सकता !

कुल पेज दृश्य

About Us

About Us
Gyan Vigyan Brhamgyan (GVB the university of veda)

यह ब्लॉग खोजें

MK PANDEY PRESIDNT OF GVB

MK PANDEY PRESIDNT OF GVB

Contribute

Contribute
We are working for give knowledge, science, spiritulity, to everyone.

Ad Code

मुण्डकोपनिषद्

 


॥ अथ उपनिषद् >मुंडकोपनिषद् >

प्रथमो मुण्डकः>प्रथमः खंडः

ब्रह्मा देवानां प्रथमः संभुव विश्वस्य कर्ता भुवनस्य गोपता।  स ब्रह्मविद्या सर्वविद्याप्रतिष्ठामथर्वाय ज्येष्ठपुत्राय प्र: ॥

विस्तार :>>>

अथर्वणे यं प्रवदेत ब्रह्माथर्व तं पुरोवाचाङ्गिरे ब्रह्मविद्याम्।।  स भारद्वाजाय सत्यवाहय प्राह चार्जोऽङगिरसे पर्वम्॥

विस्तार :>>>

शौनको ह वै महाश्लोऽङगिरसं विधिवदुपसन्नः पप्रच्छ। कस्मिन् नु भगवो विज्ञाते सर्वमिदं विज्ञातं भवति ॥

विस्तार :>>>

तस्मै स होवाच - - द्वे विद्ये वेदितव्ये इति ह स्म यद् ब्रह्मविदो वदन्ति परा चैवापरा च ॥

विवरण: >>>

तत्रपरा ऋग्वेदो यजुर्वेदः सामवेदोऽथर्ववेदः शिक्षा कल्पो व्याकरणं निरुक्तं छन्दो ज्योतिषमिति।  अथ परा यया तदक्षरमधिगम्यते ॥

विवरण: >>>

यत् तदृश्यमग्राह्यमगोत्रमवर्णमचक्षुःश्रोत्रं तदपाणिपादम्।  नित्यं विभुं सर्वगतं सुसूक्ष्मं तद्वयं यद् भूतयोनिं परिपश्यन्ति धीराः ॥

विवरण: >>>

यथोर्णनाभिः सृजते गृह्णते च यथा पृथिव्यामोषधयः संभवन्ति।  यथा सतः पुरूषात् केशलोमनि तथाऽक्षरात् दुर्लभतः विश्वम्॥

विवरण: >>>

तपसा चीयते ब्रह्म ततोऽन्नमभिजायते।  अनात् प्राणो मनः सत्यं लोकः कर्मसु चामृतम् ॥

विवरण: >>>

यः सर्वज्ञः सर्वविद् यस्य ज्ञानमयं तपः।  तस्मादेतद् ब्रह्म नाम रूपमन्नं च जायते ॥

विस्तार :>>>

मुंडकोपनिषद्>प्रथमो मुंडकः>द्वितीयः खंडः

तदेतत् सत्यं मंत्रेषु कर्माणि कवयो यान्यपश्यंस्तानि त्रेतायां बहुधा संततानि।  तन्यचरथ नियतं सत्यकामा एष वः पन्थाः सुकृतस्य लोके ॥

विस्तार :>>>

यदा लेलयते ह्यर्चिः समिद्धे हव्यवाहने। तदज्यभगवंतरेणाहुतिः प्रतिपदायेत्॥

विस्तार :>>>

यस्याग्निहोत्रमदर्शमपौर्णमास-मचतुर्मास्यमनागरायण्मतिवर्जितं च। अहुतमवैश्वदेवमविधिना हुत-मासप्तमांस्तस्य लोकान् हिनस्ति ॥

विस्तार :>>>

काली कराली च मनस्वा च सुलोहिता या च सुधूम्रवर्णा।  स्फुलिङ्गिनी विश्वरुचि च देवी लीलियमना इति सप्त जिह्वाः ॥

विस्तार :>>>

एतेषु यश्चत्रते ब्रजमानेषु यथाकालं च्युतयो ह्यददायन।।  तं नयनत्येतः सूर्यस्य रश्मयो यत्र देवानां पतिरेकोऽधिवासः ॥

विस्तार :>>>

एहयेहिति तमहुतयः सुवर्चसः सूर्यस्य रश्मीभिर्यजमानं वहन्ति।  प्रियं वाचमभिवदन्त्योऽर्चयन्त्य एष वः पुण्यः सुक्रोतो ब्रह्मलोकः ॥

विस्तार :>>>

प्लवा ह्येते अदृधा यज्ञरूपा अष्टादशोक्तमवरं येषु कर्म। एतच्छ्रेयो येऽभिनन्दन्ति मूढ़ा जरामृत्युं ते पुनरेवापि यन्त्ति ॥

विस्तार :>>>

अविद्यमन्त्रे वर्तमानः स्वयं धीराः पण्डितं मन्यदमनाः। जङ्घन्यामानाः परियन्ति मूढ़ा अन्धेनैव नियमाणा यथान्धाः ॥

विस्तार :>>>

अविद्यायां बहुधा वर्तमान वयं कृतार्थ इत्यभिमन्ति बालाः।  यत् कर्मणो न प्रवेदयन्ति रागात् तेनातुराः क्षणलोकश्च्यवन्ते ॥

विवरण: >>>

इष्टापूर्तं मन्यमाना वृद्धं नान्यच्छ्रेयो वेदयन्ते प्रमुधाः। नाकस्य पृष्ठे ते सुकृतेऽनुभूत्वेमं लोकं हीनतरं वा विष्ण्ति ॥

विस्तार :>>>

तपःश्रद्धे ये ह्युपवसन्त्यरण्ये शान्ता विद्वानो भैक्ष्यचर्यं चरन्तः।  सूर्यद्वारेण ते विरजाः प्रयान्ति यत्रामृतः स पुरुषो ह्यव्ययात्मा॥

विस्तार :>>>

परिक्ष्य लोकान् कर्मचितान् ब्राह्मणो निर्वेदमयन्नस्त्यकृतः कृतेन।  तद्विज्ञानार्थं स गुरुमेवाभिग्च्छेत् समित्पणिः श्रोत्रियं ब्रह्मनिष्ठम् ॥

विस्तार :>>>

तस्मै स विद्वान्पासनाय सम्यकत् प्रशांतचित्तय शमन्वितय।  येनाक्षरं पुरुषं वेद सत्यं प्रोवाच तं तत्त्वतो ब्रह्मविद्याम् ॥

विस्तार :>>>

मुंडकोपनिषद्>द्वितीयो मुंडकः>प्रथमः खंड

तदेत् सत्यं यथा सुदीप्तात् पावकाद् विस्फुल्लिङ्गाः सहस्रशः प्रभवन्ते सरूपाः।  तत्क्षराद् भिन्नाः सोम्य भवः प्रजायन्ते तत्र चैवापि यन्ति ॥

विस्तार :>>>

दिव्यो ह्यमूर्तः पुरुषः स दृश्यभ्यन्तरो ह्यजः।  प्राणो ह्यमानः शुभ्रो ह्यक्षत्रात् परतः परः ॥

विस्तार :>>>

एतस्माज्ज्यते प्राणो मनः सर्वेन्द्रियाणि च।  खं वायुर्ज्योतिरापः पृथिवी विश्वस्य धारिणी ॥

विवरण: >>>

अग्निमूर्धा चक्षुषि चन्द्रसूर्यौ दिशाः श्रोत्रे वाग्वृताश्च वेदाः।  वायुः प्राणो हृदयं विश्वमस्य पद्भ्यां पृथिवी ह्येष सर्वभूतान्तरात्मा॥

विस्तार :>>>

तस्मादग्निः समिधो यस्य सूर्यः सोमातत् पर्जन्य ओषधयः पृथिव्याम्।  पुमान रेतः सिञ्चति योषितान् भविः प्रजाः पुरूषात् संप्रसुताः ॥

विस्तार :>>>

तस्मादृचः सम यजुन्शि दिगम् यज्ञश्च सर्वे क्रतवो दक्षिणाश्च।  संवत्सरश्च यजमानश्च लोकाः सोमो यत्र पवते यत्र सूर्यः ॥

व्याख्या :>>>

तस्माच्च देवा बहुधा संप्रसुताः साध्य मनुष्याः पश्वो वयांसि।  प्राणापानौ वृहियौ तपश्च श्रद्धा सत्यं ब्रह्मचर्यं विधिश्च ॥

व्याख्या :>>>

सप्त प्राणाः प्रभवन्ति तस्मात् सप्तार्चिषः समिधाः सप्त होमः।  सप्त इमे लोका येषु चरणन्ति प्राण गुलाशय निहिताः सप्त सप्त ॥

व्याख्या :>>>

मूलतः समुद्रा गिर्यश्च सर्वेऽसमात् सिन्दन्ते सिंहुः सर्वरूपाः।  अतश्च सर्व ओषधयो रसाश्च येनैष भूतस्तिष्ठते ह्यन्तरात्मा॥

व्याख्या :>>>

पुरुष एवेदं विश्वं कर्म तपो ब्रह्म परमार्थम्।  एतद्यो वेद निहितं गुलायां सोऽविद्याग्रन्तिं विकीरतिह सोम्य॥

व्याख्या :>>>

मुंडकोपनिषद् > द्वितीयो मुंडकः > द्वितीय खंड

अविवः सन्निहितं गुलाचरं नाम महत् पद्मात्रेत् समर्पितम्।  एजत् प्रणन्निमिशश्च यदेत्ज्जनाथ सदस-द्वारेण्यं परं विज्ञानद्यदृष्टं प्रजानाम ॥

व्याख्या:>>>

यदर्चिमद्यदनुभ्योऽनु च स्मिंल्लोका निहित यदा लोकिनश्च।  तदेतदक्षरं ब्रह्म स प्राणस्तदु वाङ् मनः तदेतत् सत्यं तदमृतं तद् वेद्धव्यं सोम्य विद्धि ॥

व्याख्या:>>>

धनुर्गृहीत्वौपनिषदं महास्त्रं शरं ह्युपासनिसितं संयमित।  आयम्य तद् भावगतेन चेतसा लक्ष्यं तदेवाक्षरं सोम्य विद्धि ॥

व्याख्या:>>>

प्रणवो धनुः श्रो ह्यात्मा ब्रह्म तल्लक्ष्यमुच्यते। अप्रमत्तेन वेद्धव्यं शरवत तन्मयो भवेत् ॥

व्याख्या:>>>

यस्मिन द्यौः पृथिवी चान्तरिक्षमोतं मनः सह प्राणैश्च सर्वैः।  तमेवैकं जानथ आत्मानमन्य वाचो विमुञ्चथामृतस्यैष सेतुः ॥

व्याख्या:>>>

अरा इव रथनाभौ संहता यत्र नाद्यः स एशोऽन्तश्चरते बहुधा जायमानः।  ओमितयेवं ध्यायथ आत्मानं स्वस्ति वः पराय तमसः प्रस्तात् ॥

व्याख्या:>>>

यः सर्वज्ञः सर्वविद्या यस्यैष महिमा भुवि।  दिव्ये ब्रह्मपुरे ह्येष व्योमन्यात्मा प्रतिष्ठितः ॥

व्याख्या:>>>

मनोमयः प्राणशरीरनेता प्रतिष्ठितोऽन्ने हृदयं सन्निधाय। तद्विज्ञानेन परिपश्यन्ति धीरा आनंदरूपममृतं यद्विभाति ॥

व्याख्या:>>>

भिद्यते हृदयग्रंथिश्चिद्यन्ते सर्वसंशयः।  क्षण्यन्ते चास्य कर्माणि तस्मिन दृष्टे परवरे ॥

व्याख्या:>>>

हिरण्मये परे कोशे विरजं ब्रह्म निष्कलम्।  तच्छुभ्रं ज्योतिषं ज्योतिषं यदात्मविदो विदुः ॥

व्याख्या:>>>

न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं नेमाइलेक्ट्रो भन्ति कुतोऽयमग्निः।  तमेव भन्तमनुभाति सर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥

व्याख्या:>>>

ब्रह्मैवेदममृतं पुरस्ताद् ब्रह्म पश्चद् ब्रह्म दक्षिणाश्चोत्तेन। अधश्चोर्ध्वं च प्रसृतं ब्रह्मैवेदं विश्वमिदं वरिष्ठम् ॥

व्याख्या:>>>

॥ अथ उपनिषद् ॥

मुण्डकोपनिषद्>
तृतीयो मुंडकः>प्रथमः खंड  

द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परिषस्वजाते।  तैयोर्न्यः पिप्पलं स्वाद्याश्न्नन्नयो अभिचक्षति ॥


समाने वृक्षे पुरुषो निमग्नोऽनिषाय  शोचति मुह्यमानः।  जुष्टं यदा पश्यत्यान्यमीषमस्य 
महिमान्मिति वीतशोकः ॥


यदा पश्यः पश्यते रुक्मवर्णं कर्तरमिशं 
पुरुषं ब्रह्मयोनिम्।  तदा विद्वान् पुण्यपापे विधुय निर्जन परमं साम्यमुपति ॥


प्राणो ह्येष यः सर्वभूतैर्विभाति विजानन्  विद्वान् भवेते नातिवादी।  आत्मक्रीड आत्मरतिः क्रियावनेश  ब्रह्मविद्यान् वृद्धः ॥


सत्येन लभ्यस्तपसा ह्येष आत्मा सम्यग्ज्ञानेन  ब्रह्मचर्येन नित्यम्। अन्तःशरीरे ज्योतिर्मयो हि शुभ्रो यं 
पश्यन्ति यतयः क्षणदोषाः ॥


सत्यमेव जयते नानृतं सत्येन पन्था विततो देवयानः।  येनाक्रमन्त्यर्षयो ह्यप्तकामा तत्र  तत् सत्यस्य परमं निधनम् ॥


बृहच्च तद् दिव्यमचिन्त्यरूपं सूक्ष्मराच्च  तत् सूक्ष्मतरं विभाति।दूरात् निकट्ते तदिहन्तिके च पश्यन्ति विहान निहितं गुलायम् ॥  



न चक्षुषा गृह्यते नापि वाचा नान्यैर्देवैस्तपसा कर्मण वा।  ज्ञानप्रसादेन पवित्रसत्त्वस्तु  तं पश्यते निष्कलं ध्यानमानः ॥


एशोऽणुरात्मा चेतसा वेदितव्यो यस्मिन्।  प्राणः पंचधा संविवेः।प्राणैश्चितं सर्वमोतं प्रजानां यस्मिन् स्पष्ट विभवत्येष आत्मा॥  


यं यं लोकं मनसा संविभाति पवित्रसत्त्वः 
कामयते यंश्च कामान:।  तं तं लोकं जायते तंश्च कामां-स्तसमादात्मज्ञं  ह्यर्चयेत् भूतिकामः ॥


॥ अथ उपनिषद् ॥

मुण्डकोपनिषद्>तृतीयो मुण्डकः
द्वितीयः खंड

स वेदैत् परमं ब्रह्म धाम यत्र विश्वं निहितं भाति शुभ्रम्।  उपासते पुरुषं ये ह्यकामास्ते शुक्रमेतादतिवर्तन्ति धीराः ॥


कामनत् यः कामयते मन्यमानः स कामभिर्जायते तत्र तत्र।  सात्त्विककामस्य कृतात्मनस्तु इहैव सर्वे प्रविलीयन्ति कामः ॥


नायमात्मा प्रवचनेन लभ्यो न मेधया न बहुना श्रुतेन।  यमेवैष वृणुते तेन लभ्यस्तस्यैष आत्मा विवृणुते तनु स्वम्॥


नायमात्मा बलहीनेन लभ्यो न च प्रमादात् तपसो वाप्यलिङ्गात्।  एतरूपयैर्यते यस्तु विद्वानस्तस्यैष आत्मा विष्टा ब्रह्मधाम ॥


संप्राप्येनमृषयो ज्ञानतृप्तः कृतात्मानो वीतरागाः प्रशांतः  ते सर्वगं सर्वः प्राप्य धीरा युक्तात्मानः सर्वमेवाविशन्ति ॥


वेदान्तविज्ञानसुनिश्चितार्थः सन्तयोगादस्तु यतयः शुद्धसत्त्वः।  ते ब्रह्मलोकेषु परान्तकाले परामृतः परमुच्यन्ति सर्वे॥


गताः कलाः पंचदश प्रतिष्ठा देवाश्च सर्वे प्रतिदेवतासु।  कर्माणि विज्ञानमयश्च आत्मा परेऽव्यये सर्वे एकीभवन्ति ॥


यथा नद्यः स्यन्द्मनाः समुद्रेऽस्तं गच्छन्ति नामरूपे विहाय।  तथा विद्वान् नामरूप विमुक्तः परात्परं पुरुषमुपति दिव्यम् ॥



स यो ह वै तत् परमं ब्रह्म वेद ब्रह्मैव भवति नास्याब्रह्मवित् कुले भवति।  तरति शोकं तरति पापमानं गुलग्रंथीभ्यो विमुक्तोऽमृतो भवति ॥


तदेत्दृचाऽभियुक्तम् -- क्रियावन्तः श्रोत्रिय ब्राह्मणायः स्वयं जुह्वत् आकर्षणसिं श्रद्धायन्तः। तेषामेवैतं ब्रह्मविद्या वदेत् शिरोव्रतं विधिवद् यस्तु चिरम् ॥


तदेतत् सत्यमृशिरङ्गिराः पुरोवाच नैतदचिर्नवृतोऽधीते।  नमः परमऋषिभ्यो नमः परमऋषिभ्यः ॥

॥ अथ उपनिषद् ॥

एक टिप्पणी भेजें

0 टिप्पणियाँ